Kashia nie jest zwyczajną kobietą. W rzeczywistości nic u niej nie jest zwyczajne. W wieku 21 lat została uwięziona w zimnym i ciemnym świecie, w wersji „służby publicznej” – gdzie zabija ludzi za innych.

Jakaś mściwa kobieta dała Kashi następne zadanie: zabić słynnego Harry'ego Stylesa. Klient zażyczył sobie, aby było inaczej, aby Harry umierał w bólu.

Czy Kashia nadal będzie w stanie go zabić, wiedząc kim Harry Styles naprawdę jest? Czy zakochają się w sobie? Czy miłość wystarczy dla tej dwójki, zwłaszcza dla Harry'ego, gdy mroczne tajemnice Kash wydarzą się na jego oczach?

poniedziałek, 19 stycznia 2015

Zapraszam
zajrzyjcie
przeczytajcie
jeśli wam się spodoba to zostawcie komentarz
polecam
warto! :)

niedziela, 20 kwietnia 2014

chapter 14


CZYTASZ =  KOMENTUJESZ

 przeczytajcie notkę pod rozdziałem :)


***


Jestem tak psychicznie i emocjonalnie wypompowana po naszej kolacji, ale nadal w środku czuję się szczęśliwa. Nie spodziewałam się, że Annie będzie taka dla mnie dobra. Ona i wujek też się dobrze dogadywali. Ale to co zaskoczyło mnie najbardziej było to, co powiedziała mi zanim poszliśmy.

Byliśmy na parkingu, gdy podeszły dwie dziewczyny, fanki Harry’ego i poprosiły o zdjęcie oraz autografy. Annie wzięła mnie za rękę i poszłyśmy w stronę samochodu. Szukałam Harry’ego podziwiając jaki szczery i miły jest względem swoich fanów.

„On jest naprawdę słodkim dzieciakiem. Nic się w nim nie zmieniło, to nadal moje dziecko.” Powiedziała Anne.

Tylko się uśmiechnęłam, też to widziałam. Widziałam ich video diaries, chłopcy są tacy sami, sława i pieniądze ich nie zmieniły.  To rzadkie.

„Nigdy nie widziałam, żeby Harry był tak szczęśliwy z dziewczyną.  On naprawdę coś do ciebie czuje, wiem to.  Znam mojego syna, aż za dobrze, Rhia.” Spojrzałam na nią, żeby sprawdzić czy żartuje, ale ona mówiła to poważnie.

„Hmm, on jest naprawdę słodki i opiekuńczy. Cieszę się z tego powodu, został wychowany na dobrego faceta, Anne”

Wtedy mnie przytuliła „ Jesteś taka słodka” Puściła mnie i złapała za ręce. „ Wiem że nadal masz wątpliwości, co do jego intencji do Ciebie, ponieważ poznałaś go tydzień temu, ale Rhia czuję to, to co czuje do ciebie jest czymś niezwykłym i nie ma to nic wspólnego z jego wybrykami. Tak się cieszę, że jesteś jego dziewczyną, naprawdę. Proszę dbaj o niego, bądź cierpliwa.” Poczułam szczerość w jej słowach.

„Wszystko w porządku, kochanie?” Zapytał Harry, gdy szybko na mnie spojrzał. Prowadził i zauważył jak patrzę przez okno rozmyślając o tym co wcześniej powiedziała mi jego mama.

Dbaj o niego…

Szybko wyrzuciłam to z dala od mojej głowy i zwróciłam się do Harry’ego  „Wszystko w porządku. Uhm to nie jest droga do mojego mieszkania, gdzie jedziemy?” pochyliłam się bliżej niego i zaczełam bawić się jego lokami. Uwielbiam to robić, to sprawia że czuję się zrelaksowana.

„Naprawdę uwielbiasz to robić, prawda?” Bezczelnie odpowiedział. Ja tylko zachichotałam i nadal owijałam jego loki wokół swoich palców. Cholera znalazłam nowe hobby.

Odsunęłam się i spojrzałam przez okno. Nie wiem co to za miejsce.

„Witaj w moim domu! Właściwie moim i Lou” Mrugnął i odpiął swój pas, po czym wyszedł z samochodu. Co mu robimy w jego domu?

Otworzył drzwi samochodu i podał mi prawą rękę. „Chłopcy są w środku, mamy dzisiaj małe piżama partu. Ale nie martw się, inne dziewczyny tez tam będą. Liam’a, Zayn’a i Lou dziewczyny też.”

Niespodzianka. Znów. Nienawidzę tego.

„Uhm, Harry. Jestem beznadziejna w zawieraniu nowych znajomości.” Wymamrotałam.

Złożył lekki pocałunek na moich ustach i wyszeptał „Przepraszam kochanie, po prostu chcę, żeby Cię poznali. I nie martw się, nie będziemy musieli z nimi siedzieć cały czas, możemy stworzyć nasz własny świat w moim pokoju, wiesz” Objął mnie w pasie, przyciągając mnie do siebie i dotknął mojego tyłka.

„Harry! Nie tutaj! Pewnie kręcą się tu paparazzi” zaśmiał się i mnie objął.

„chodźmy do środka”

Wszyscy byli w salonie, oglądając horror. Wszystkie pary przytulone do siebie z wyjątkiem Niall’a, który przytulał pudełko skrzydełek oraz popcorn. Wydawał się kompletnie nie przejęty faktem, że wszyscy obok niego mają dziewczyny, gdy on sobie w siedzi, glamiąc. Więc, jak Harry mówil, Niall woli pizzę od dziewczyn. Jak słodko.

Liam nas zauważył i przerwał film. „Hazza! Rhia! Jak obiad? Jak tam Anne?”

„Ma się dobrze, wszystko jest w porządku. Dziewczyny, to jest Rhia, moja dziewczyna”  odezwał się dumnie Harry. Piękna brunetka wstała pierwsza i złapała moją rękę.

„Cześć Rhia! Jestem El, dziewczyna Lou” Przedstawiła także drugą piękną brunetkę oraz blond piękność stojącą obok niej. „To jest Perrie, dziewczyna Zayn’a oraz Danielle, jest Liam’a” Obie dziewczyny przytuliły mnie i powiedziały cześć. Obie były miłe i oszałamiające. Wyglądają jak supermodelki! Czuję się trochę nieswojo.

Harry złapał mnie w talii i głośno odrzekł „ bardzo byśmy chcieli z wami zostać, ale mamy inne sprawy do załatwienia.” Bez żadnego słowa, wziął moją rękę i pobiegliśmy po schodach. Mogę usłyszeć jak chłopcy wykrzykują w dezaprobacie.

„No weź stary! Jest za wcześnie na to!” Lou zawołał.

Weszliśmy do jego pokoju i udałam się prosto na jego łóżko. Usiadłam z brzegu i rozejrzałam się po jego pokoju. Jest proste, ze stosem ubrań na podłodze. Podniósł je, wyglądając na trochę zawstydzonego, wrzucając je do kosza na bieliznę w łazience. Zdjął swoją marynarkę i buty, a następnie usiadł naprzeciwko mnie.

„Pomyślałem, że moglibyśmy zagrać w grę” uśmiechnął się. Mam mentlik. Jaką grę? Chowanego?

„Zagrajmy w pytania, wiesz, ja zadaję pytanie, ty odpowiadasz. Tak samo ja.” Wyjaśnił. Parsknęłam. Ta gra naprawdę jest legalna? Brzmi jak nie dla mnie.

„Harry możesz mnie po prostu o coś dziś zapytać, a ja odpowiem, ok. nie potrzebuję jakiś wymyślonych gier” zachichotałam. Zaśmiał się i pokręcił głową z zawstydzenia.

„ok, po prostu odpowiedź na nie wszystkie, naprawdę chciałbym wiedzieć więcej o tobie.” Wstał i podszedł do drzwi. „zaraz wracam”

Zdjęłam moje buty i marynarkę i udałam się do toalety. Zmazałam błyszczyk oraz mascarę, a następnie obmyłam twarz. Chcę tak bardzo chcę zdjąć tę sukienkę, więc spojrzałam na jego ciuchy i założyłam jego białą koszulkę. Jestem w samym staniku i majtkach, mając na sobie jego koszulkę, wychodzę boso z łazienki, kiedy wraca niosąc w ręku puszki piwa. Uśmiechając na mój widok.

„Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko. Były mi niewygodnie w mojej sukience, więc wzięłam twoją bluzkę.” Wyjaśniłam siadając na łóżko.

„dlaczego wyglądasz tak pięknie, mając na sobie tylko koszulkę?’ zapytał podajac mi piwo.  Tylko się uśmiechnęłam biorąc od niego puszkę. Harry usiadł naprzeciwko mnie, krzyżując nogi.

„ Zaczynajmy! Uhm, pierwsze pytanie. Gdzie się urodziłaś?” ostrożnie na mnie spojrzał, czekając na odpowiedź.

„ Więc, urodziłam się w Sao Paulo w Brazylii. Mój tata jest Brazylijczykiem, moja mama amerykanką. Przeprowadziliśmy się do Miami, gdy zmarli.” Otwarcie opowiedziałam mu o mojej przeszłości, nawet nie zabolało.

„ Zawsze wiedziałem, że nie w pełni Amerykanką.” Zaśmiał się. „ Co lubisz, co kochasz oprócz robienia zdjęć?”

Westchnęłam i zdecydowałam się powiedzieć mu prawdę. „ Kocham słuchać muzyki klasycznej, metalu i underground’owej* muzyki. Kocham tańczyć. Kocham surfować, biegać, czytać, obserwować przypadkowych ludzi, długie spacery wieczorami oraz tatuaże. Nienawidzę śpiewać ponieważ jestem w tym beznadziejna.” Upiłam łyk piwa i zaprotestowałam. „ poproszę następne pytanie, profesorze Styles”  
Wyśmiałam go, mrużąc oczy. Zaśmiał się krótko i oblizał swoje usta. Bez żadnego słowa, popchnął mnie, więc  upadłam na plecy, a następnie przeniósł się na mnie, jego kręcone włosy dotykały moją twarz. Ukazał ten swój olśniewający uśmiech, cholera.

„ Dokończymy później.  Teraz zróbmy coś innego, dobrze? Trudno jest mi się skupić, gdy tak wyglądasz.” Zaśmiałam się, a on z pasją mnie pocałował, podczas gdy jego ręce były zajęte pod bluzką którą miałam na sobie.



***

* Nie wiedziałam jak to przetłumaczyć, ale chyba każdy wie, więc.  Mogłam wpisać  „półamatorska”, ale głupio to brzmi. Zainteresowanych zapraszam na Wikipedię :)



*dźwięk trąbki* ta daam, przed wami kolejny rozdział, dosyć długo mnie tu nie było za co przepraszam i postaram się poprawić o ile komentarzy będzie więcej, słuchajcie to nie jest nic trudnego, a może zachęcić do tłumaczenia, więc jeśli chcecie czytać dalej i częściej (xD) to zapraszam do komentowania :)
Rozdział niesprawdzony 

To chyba tyle ode mnie...

A jednak nie, w sieci pojawił się trailer to tego opowiadania, więc zapraszam do obejrzenia tu 

Autorka dodała także, jak wyglądają bohaterowie, na górze pojawiła sie zakładka 

Znacie kogoś kto umie robić szablony na bloga? jesli tak to napiszcie jego nazwę Twitter'a w komentarzu, kolejna rzecz jest taka, że potrzebuję bety (osoba sprawdzająca błędy), bo najczęściej mimo, że mam sprawdzić to tego nie robię + pewnie robię masę błędów pisząc na szybko, więc jeśli ktoś zainteresowany to proszę zgłosić się tu w komentarzach lub na Twitter'ze :)

Tyle z mojej strony 

see yaa :)

sobota, 26 października 2013

chapter 13



CZYTASZ = KOMENTUJESZ

Mój brzuch zachowywał się dziwnie i czułam się, jakbym miała zwymiotować. Cholera. Jestem teraz bardzo zdenerwowana, ale kto by nie był? Mam spotkać dziś wieczorem mamę Harry’ego, co jej powiem? Oh, cześć, za kilka tygodniach zamierzam zabić twojego syna, ale przysięgam, to tylko część mojej pracy. Argh! Usiadłam na brzegu łóżka i z frustracją pociągnęłam za włosy. Nie mogę uwierzyć, że to wszystko się dzieje.

Mój blackberry zabrzęczał i otrzymałam wiadomość od Harry’ego. Bądź gotowa. Będę za 30 minut. Kocham cię. :3

Z trudnością podniosłam swój tyłek i zaczęłam się ubierać. Wybrałam bardzo prostą, purpurową sukienkę z rękawami. Nie miała żadnych dodatków, po prostu zwyczajny fiolet, ale była idealna dla mojego ciała. Poza tym, nienawidziłam zakładać zdzirowatych ciuchów. Jestem bardziej za tym, że im mniej skóry widać, tym bardziej podkreśla to krągłości. Wślizgnęłam się w złote sandały na wysokich obcasach i stanęłam przed lustrem, by się  pomalować. Podkręciłam rzęsy, nałożyłam trochę mascary i błyszczyka. To wszystko, co mogę zrobić. Uwierz w to lub nie, ale jestem słaba w robieniu makijażu. Nie wiem, jak nałożyć trochę koloru na powieki czy nawet jak użyć eyelinera. Moja twarz na koniec zawsze wyglądała jak bałagan za każdym razem, gdy tylko próbowałam zaaplikować trochę różu na policzki. Starałam się, starałam bardzo mocno się tego nauczyć, ale to po prostu nie dla mnie.

Zdecydowałam się zostawić włosy rozpuszczone, jestem bardziej pewna siebie, kiedy nie mam związanego kucyka. I właśnie tej pewności potrzebowałam dzisiaj najbardziej na świecie. Sprawdziłam swój cały wygląd przez lustrem. Oh tak, akcesoria. Gdy już kończyłam zakładać kolczyki i bransoletki, zadzwonił dzwonek. Szybko chwyciłam torebkę, ostatni raz przejrzałam się w lustrze i podbiegłam do drzwi.

- Wow. – Oczy Harry’ego podążały od czubka mej głowy aż po palce u stóp. – Wyglądasz idealnie – powiedział.

Przewróciłam oczami. – Nie musisz za każdym razem mi schlebiać, Harry.

- Nie schlebiam ci, po prostu mówię prawdę – pocałował mnie i oplótł dłonie wokół mojej talii. Drzwi nadal były otwarte i usłyszałam jak ktoś odchrząkuje.

To wujek Fabio.

- Wujku! Uhm, cześć! – Byłam zaskoczona, nie spodziewałam się jego wizyty.

- Przepraszam, jeśli nie dostałem żadnego uprzedzenia, ale wychodzicie gdzieś? – Mój wujek był naprawdę mądrym i spokojnym człowiekiem, możesz postawić go w jakiejkolwiek niezręcznej sytuacji, a on nadal będzie opanowany.

- Tak, zamierzaliśmy wyjść na obiad. Uhm, Harry, to mój wujek Fabio.

Wymienili uścisk dłoni, a Harry powiedział ‘Miło mi pana poznać.’

- Mów do mnie po prostu Fabio, Harry. Słyszałem, że się umawiacie, huh. Proszę, opiekuj się Rhią, ona jest dla mnie jak córka.

- Zaopiekuję się, Fabio. Dlaczego nie dołączysz do nas? Moja mama także tam będzie, to byłby świetny moment, byśmy wszyscy się poznali.

Wujek spojrzał na mnie jakby badał moją reakcję. Szczerze, nie miałam nic przeciwko, by poszedł z nami. Myślę, że to mogłoby zmniejszyć moje zmartwienia, jeśli miałabym kogoś, kto mnie wspiera.

- Dlaczego nie, Harry. Będę bardziej niż szczęśliwy – wujek mrugnął do mnie i poczułam ulgę. To znaczyło, że kontrolował sytuację i nie musiałam się niczym martwić.

Po kilku minutach mój wujek i ja siedzieliśmy na tylnym siedzeniu w samochodzie Harry’ego. Przez cały ten czas wymieniali się historiami. Nie jestem zbytnio zdziwiona, że tak łatwo złapali ze sobą kontakt, ponieważ oboje kochali jedną rzecz: SAMOCHODY. Wujek miał ogromną kolekcję klasycznych, jak i nowoczesnych aut w Miami. Było ich tam tak dużo, że mógłby nawet za nie kupić dużą część ziemi. Harry był pełen podziwu, kiedy mu o nich opowiedział i nawet zapytał, czy mógłby je zobaczyć podczas ich wizyty na Florydzie w trakcie nadchodzącej trasy. Tak jak się spodziewałam, wujek był zachwycony, by pokazać swoje zabawki.

Zaparkował pod luksusową restauracją. Gdy tylko wyszliśmy z samochodu, Harry chwycił moją dłoń i wyszeptał ‘Wszystko w porządku?’ Jedynie pokiwałam głową.

Nasza trójka przeszła przez szklane drzwi, a Harry nie wypuszczał mojej ręki. Nagle jakby znikąd wyskoczył fotograf i zaczął błyskać swoim aparatem. Jezu, poważnie?  Nawet przed tym obiadem? Dobry Boże.

Recepcjonistka pokazała nam nasz stolik i zobaczyłam siedzącą tam kobietę, która czytała książkę. Moje nerwy zaczęły się nasilać, gdy zbliżaliśmy się do niej.

- Harry! – Jego mama wstała, by go przytulić, a on dał jej słodkiego buziaka. – Tęskniłam za tobą, kochanie – wyglądali na tak ze sobą zżytych. A jego mama była cudowna!

- Mamo, to jest Rhia, moja dziewczyna. A to jej wujek, Fabio. To jest moja mama, Anne – kobieta przytuliła mnie mocno, jej uścisk był tak ciepły, że go odwzajemniłam. Wujek ucałował knykcie jej dłoni. Właśnie tak mówił ‘witaj’ kobiecie.

Rozsiedliśmy się na naszych krzesłach, a Anne cały czas się uśmiechała. Teraz już wiem skąd Harry ma ten wspaniały uśmiech.

- Jestem taka szczęśliwa, że wreszcie mogłam cię poznać, Rhia. Nie uwierzysz w to, ale Harry wspominał o tobie za każdym razem, gdy do mnie dzwonił – zauważyłam jak Harry wysyła jej spojrzenie w stylu ‘dlaczego-jej-to-mówisz’, co jego mama zignorowała, ponieważ kontynuowała swoją rozmowę.

- Mój syn miał rację. Jesteś naprawdę piękna – dodała.

- Nie tak piękna jak ty, Anne – i rzeczywiście miałam to myśli, była piękna zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz. Jak moja Mama.

Zaśmiała się lekko. – Jesteś urocza, kochanie. – Odwróciła się w stronę wujka, który siedział obok niej. – 
Więc, Fabio, jesteś wujkiem Rhia’i?

- Wychowywałem ją odkąd jej rodzicie zmarli – odparł.

Czułam na sobie wzrok Harry’ego. Był zaskoczony, że nie wspominałam nic o moich rodzicach. Zdecydowałam się zrobić to teraz.

- Moi rodzice zginęli w wypadku samochodowym, gdy miałam sześć lat i wujek Fabio zaadoptował mnie. Jest dla mnie jak ojciec, bez niego jestem nikim – odpowiedziałam, ukrywając całą prawdę. Ścisnęłam dłoń wujka i delikatnie się do mnie uśmiechnął. Anne także się uśmiechała, ale mogłam powiedzieć, że za to Harry był sfrustrowany. Kurwa. Kto by nie był? Jestem już jego dziewczyną, a on nadal nic o mnie nie wie.
Nasze jedzenie przybyło i zaczęliśmy jeść. Anne była bardzo uprzejma i miła, nie zadawała mi za dużo pytań skąd pochodzę czy co robię w życiu. Pytała mnie tylko jak i kiedy poznałam Harry’ego, jak nam jest ze sobą i nawet powiedziała mi, żebym nie przejmowała się złośliwymi tweetami od innych fanów.

Ostatecznie, Anne i wujek skończyli na rozmawianiu ze sobą. Najwyraźniej on także wspiął się na Kilimandżaro, co Anne zrobiła właśnie w ostatnim miesiącu. Byli zajęci wymienianiem się swoimi doświadczeniami, kiedy poczułam, że potrzebuję zrobić siku.

Przeprosiłam i skierowałam się w stronę toalet. Harry był dzisiaj trochę dziwny, odkąd powiedziałam im, że moi rodzice już nie żyją. Owszem, uśmiechał się, śmiał z naszych żartów, ale mogłam wyczuć jego frustrację. Jego oczy nie potrafiły kłamać. Byłam tak zdenerwowana, że postanowiłam pójść do strefy dla palących, by zaciągnąć się papierosem. Byłam w trakcie uśmierzania małego napięcia, kiedy Harry nagle pojawił się przede mną. Przysięgam na Boga, że jeśli miałabym problemy z sercem, już byłabym martwa.

- Palisz? – Rozdziawił usta.

Moje oczy spotkały ziemię. – Tak właściwie to jestem nałogową palaczką. Po prostu nie robię tego, kiedy jesteś w pobliżu, bo wiem, że nienawidzisz palenia – odpowiedziałam nużącym tonem. Kurwa. Proszę, nie bądź zły.

Westchnął ciężko i złapał mnie za rękę. – Nie wiedziałem, że twoi rodzice nie żyją. O niczym mi nie mówisz. Nawet o tym, że palisz – brzmiał na zranionego, ale jego oczy pozostawały opanowane.

- Przepraszam, po prostu nie jestem za bardzo za tym, by otwierać przed kimś swoje życie. I poza tym, śmierć moich rodziców jest bolesnym wspomnieniem, z którym zmagam się codziennie, aż do teraz – mój głos się załamał i poczułam ciepłą gulę w gardle.

Przytulił mnie i pocałował w czoło. – Przepraszam, nie chciałem, by tak wyszło. Chcę tylko lepiej cię znać, to wszystko. Chcę, byś dzieliła się ze mną nawet twoim cierpieniem, rozumiesz mnie, Rhia?
Przytaknęłam, a on pocałował moje usta.

- Wracajmy, okej? – Zapytał. Wróciliśmy do wnętrza restauracji, a jego dłoń ciasno trzymała moją.

**
Nowy rozdział w końcu się pojawił za co DZIĘKUJĘ z całego serca @another_camille, gdyż gdyby nie ona  i jej chęć przetłumaczenia to rozdział nie wiem kiedy by się pojawił. Kiedy następny się pojawi to nie wiem, dziś wróciłam z wycieczki tygodniowej i mam sporo do nadrobienia, więc ciężko powiedzieć.


edit: jeśli chcecie być informowani na bieżąco to nie zapomnijcie zapisać się w informowanych 

See ya .xx

piątek, 11 października 2013

Wraaacam :)

Hej!
Chciałam tylko oznajmić, że Wattpad zaczął mi znów normalnie działać na komputerze i mogę w końcu wejść na Harry Styles Must Die, sooooł tłumaczenie wraca!
Chciałam dodać już dzisiaj rozdział, ale miałam za dużo rzeczy związanych ze szkołą do zrobienia (ugh), więc się nie wyrobiłam, ale nowy rozdział pojawi się w ten weekend.
To chyba wszystko co chciałam napisać, więc seee ya soon .x


Edit: przeeepraszam, ale nie wyrobiłam się z rozdziałem, gdyż w sobotę byłam dużo poza domem (przez szkołę), a w niedzielę nie miałam prądu, ale dodam nowy jeszcze przed wyjazdem, mam nadzieję ponieważ ten też mam dosyć zajęty (głupia 2klasa liceum). Jeszcze raz przepraszam. Na pocieszenie macie jedyny fragment który zdążyłam przetłumaczyć (niesprawdzony)  .xx


Mój żołądek jest dziwny i mam ochotę zwymiotować. Cholera. Już teraz jestem bardzo zdenerwowana, a kto by nie był?  Dziś spotkam mamę Harry’ego, co ja jej powiem? Oh cześć, mam zamiar zabić twojego syna za kilka tygodni, ale przysięgam to tylko część mojej pracy.  Argh! Usiadłam w kącie łóżka, pociągając z frustracji za końcówki moich włosów. Nie mogę uwierzyć w to co się dzieje.

Mój blackberry zapiszczał, to sms od Harry’ego.  Przygotuj się. Będę za 30 minut. Kocham cię. :3

Podniosłam tyłek z łóżka i poszłam się naszykować.  Wybrałam bardzo prostą, fioletową sukienkę z rękawami. Nie ma żadnych szczegółów, jest po prostu fioletowa, ale jest idealna dla mojej figury. Ponadto nienawidzę nosić zdzirowatych ubrań, odkrywają za dużo ciała. Założyłam moje złote sandałki na wysokim obcasie i stanęłam przed lustrem, żeby poprawić makijaż. Po prostu nałożyłam mascarę i błyszczyk. To wszystko co mogę zrobić. Wierzcie lub nie, ale nienawidzę makijażu. Nie wiem jak nałożyć kolor na powieki czy eye liner’a. Moja twarz zawsze staje się czerwona, gdy próbuję spowodować rumieniec na policzkach. Próbowałam, próbowałam, żeby nauczyć się tego ale to nie dla mnie.

Postanowiłam zostawić moje włosy takie jakimi są, jestem wtedy bardziej pewna siebie niż gdybym miała kucyka. Sprawdziłam się przed lustrem. Oh tak, akcesoria. Gdy tylko skończyłam zakładać kolczyki i bransoletki, zadzwonił dzwonek do drzwi. Szybko złapałam za moją torebkę, spojrzałam ostatni raz na lustro i pobiegłam do drzwi.

„Wow” Oczy Harry’ego wędrowały po całym moim ciele. „Wyglądasz idealnie” powiedział.

Przymrużyłam oczy „Nie musisz za każdym razem mnie komplementować”

„Nie komplementuję cię, po prostu mówię prawdę” 



P.S. nie wiem czemu są te wgłębienia, próbowałam je usunąć, ale nie wyszło 

see ya soon .xx

sobota, 14 września 2013

informacja

Hej, niestety ale musimy rozstać się z tym opowiadaniem na nieokreślony czas ponieważ strona na której jest to opowiadanie mi nie wchodzi od dobrych kilku tygodni, nie wiem dlaczego tak się dzieje, ale jak tylko będę w stanie znów na nią wejść to zostaniecie powiadomieni i dodam rozdział :)

Druga sprawa jest taka, że ostatnio (jakieś 5 dni temu), wpadłam na pomysł opowiadania podobnego do tego, podobny czyli także jest motyw z zleceniem zabójstwa, oraz celem będzie Harry, jednak cała reszta będzie się różniła i to bardzo, dlatego zapraszam na false accusations. Pojawił się pierwszy rozdział, właśnie piszę drugi więc w ciągu tego weekendu powinien się pojawić.

Co do tego opowiadania przykro mi ponieważ bardzo lubię to opowiadanie, wam też chyba się spodobało, no ale.


Do zobaczenia mam nadzieję niedługo znów na tym opowiadaniu i zapraszam was baaaaardzo serdecznie na  moje opowiadanie, napiszcie czy wam się podoba i zagłosujcie w sondzie!


Luv ya'll .xx

sobota, 10 sierpnia 2013

Hej, chciałam tylko oznajmić, że kolejny rozdział pojawi się dopiero po 18 sierpnia, ponieważ wyjeżdżam i internet jedynie będę miała w telefonie, chyba że złapię wifi w co wątpię.

Przepraszam x

see ya .x

sobota, 3 sierpnia 2013

chapter 12

CZYTASZ=KOMENTUJESZ x

**

Spojrzałam na zegar wiszący na ścianie. 8.45 rano. Oczami wędrowałam dookoła i wtedy mnie to uderzyło. Moja głowa leżała na ramieniu Harry’ego, a jego druga ręka mnie owija. Jeszcze śpi. Ostrożnie zdjęłam jego ręce i podniosłam swój wyczerpany organizm z podłogi. Podłoga! Rany, zrobiliśmy i zasnęliśmy w salonie na dywanie. Nie, właściwie zrobiliśmy to na podłodze w kuchni. Wow.

Usiadłam naprzeciwko niego, zabrałam jego koszulkę z kanapy  i założyłam. Był  zupełnie nagi. Tak bardzo jak podziwiałam widoki, postanowiłam zakryć go jego kurtką.
Cicho przebiegłam palcami spod nosa, aż do warg. Nie mogłam się powstrzymać i pocałowałam go. Otworzył oczy. Fuck, obudziłam go.

Uśmiechnął się słodko „Dzień dobry kochanie”

„Wstawaj” odpowiedziałam. Wstał i zaczął się ubierać, gdy poszłam do łazienki, aby umyć twarz. Spojrzałam na lustro. Moje policzki były zarumienione i moje oczy były inne. Wyglądały na pełne życia. 

Nagle przypomniałam sobie co powiedział wczoraj, co ja powiedziałam. Powiedziałam mu, że go kocham i przysięgam na Boga, to po prostu nagle wyszło z moich ust. Nie wiedziałam że nadchodzi. Czy naprawdę tak myślę?

Wzięłam głęboki oddech, gdy spojrzałam na swoje odbicie. Jestem tak zdezorientowana. Nie wiem co jest prawdziwe, a co nie. Myślę że mój umysł został tak zjedzony przez to zadanie,  że już nie wie jak reagować na niektóre rzeczy z nim związane. To możliwe, prawda? Tak, to musi być powód. Potrząsnęłam głową, przekonując samą siebie że moje teorie były słuszne. Nie jestem zakochana w Harry’m Styles’ie. To tylko gra. Jestem naturalną aktorką.

Umyłam twarz i wróciłam do salonu. Harry siedział na kanapie z telefonem w rękach. Udałam się do kuchni, aby zrobić śniadanie. Chwyciłam jajka, bekon i zaczęłam parzyć kawę.

„kochanie, uhm jak się nazywasz na Twitterze?” zapytał, obserwując każdy mój ruch siedząc na krześle w kuchni.

„Nie mam” odpowiedziałam. Uniósł brwi

„Nie masz konta na Twitterze?”

Pokręciłam głową

„Nie mam Twittera, facebooka czy czegoś tam jeszcze” powiedziałam. Wierzcie mi lub nie, ale nie ma mnie na żadnym portalu społecznościowym. Wiem jak z nich korzystać, ale wtedy świat będzie wiedział co robię, a to moja sprawa. Co mam tweetować? Hej wszystkim,  dziś zabiję jakiego kretyna, xoxo. Nah.

Zgodnie z oczekiwaniem był zaskoczony i spytał mnie, dlaczego.

„To nie moja bajka. Jeśli chcę z kimś pogadać, dzwonię do niego. I nie wierzę ludziom, wiesz.” Wzięłam jajka i wylałam olej na patelnię. „Po co ci mój login na Twitterze?”

Czerwony na twarzy odwrócił się „Cóż, uhm.. chciałem o tym tweet’nąć”

„Tweetnąć co? Twoje śniadanie?” cicho się zaśmiałam.

„Nie, uhm.. nas” wymamrotał. Posłałam mu pytające spojrzenie, nie rozumiem co on zamierza. Dostał wiadomość i wyjaśniał dalej.

„Po prostu myślałem, Aby tweetnąć że jesteś teraz moją dziewczyną. Wiesz, wszyscy o to pytają, bo nasze zdjęcia pojawiły się w Internecie. Milczałem bo nie chciałem nic mówić do teraz, chcę moją piękną dziewczynę pokazać światu.” Nie patrzył na mnie mówiąc to, wydawał się zdenerwowany i zażenowany.

Usiadłam obok niego i uniosłam jego twarz, którą miał zwróconą cały czas od ziemi. „To jest naprawdę słodkie, kochanie. Nie ma  Twittera. Może po postu podaj im moje imię, myślę że może być, prawda?” jego oczy rozbłysły i mocno mnie przytulił.

„Wiec, naprawdę jesteś moją dziewczyną?” podniecony zapytał mnie jak dziecko, które nie może uwierzyć, ze dostał kawałek ciasta czekoladowego.

„Tak, myślałam że zrobiliśmy wczoraj to oficjalnie, powiedziałam ci co do ciebie czuję.” Powiedziałam radośnie. Cholera, nie miałam żadnego chłopaka w przeszłości. On był pierwszy.

Ponownie mnie przytulił, podniósł lekko i obrócił „Kocham cię, Rhia!” pocałował mnie namiętnie, gdy poczułam spaleniznę. Jaja! O Boże, o nie!

Pobiegłam do kuchenki i ją wyłączyłam. Rany, spalone! Jak mamy to zjeść? Harry podszedł do mnie od tyłu i przytulił. Uwielbiam gdy to robi.

„Myślę, że napiszę także, że moja dziewczyna spaliła moje jaja” bezczelnie się zaśmiał. Prychnęłam.

„Hej, tego już za wiele.” Przewróciłam oczami i nalałam kawę do kubków.

„Ja tylko żartowałem kochanie. Kawa jest w porządku, nawet nie jestem głodny, ty wystarczysz by zrobić mój dzień*.” Cicho wyszeptał mi do ucha. Złożył pocałunek na moim czole i wróciliśmy z powrotem do salonu z filiżankami kawy w naszych rękach. Wyjął z torby iPada i usiadł obok mnie. Kiedy go otworzył zobaczyłam moje zdjęcie jako jego tapetę. Wziął to zdjęcie moim aparatem, gdy byliśmy na targu i nie patrzyłam w obiektyw, uśmiechnięta, podczas gdy moje oczy  wędrowały, a niektóre z włosów były na mojej twarzy, ze względu na wiatr. To kradzież.

„Mam piękną tapetę” Harry się szeroko uśmiechnął. Patrzyłam na niego jak klikał tu i tam, podczas gdy moja głowa odpoczywała na jego barkach. Widziałam jak otworzył Twittera. Miał ogromny uśmiech na twarzy czytając niektóre tweety.

„Wow, Twitter wie o nas od kilku minut i kocham Cię, Ria. Mówią że jesteś piękna. Właśnie wysłałem twoje zdjęcie. Spójrz. Dał mi laptopa i zaczęłam czytać niektóre tweety.

Omg, gratulacje! Jest doskonała i oszałamiająca!

Aww, to takie słodkie. Jestem taka szczęśliwa Harry!

Słodko razem wyglądacie!

„Nawet trendy są nasze, spójrz” dodał. Spojrzałam na lewą stronę i widziałam Harry’sGirl i # w tweetach, na pierwszym i drugim miejscu.

Byłam pod wrażeniem. Tak sławny jest. Jeden tweet i cały świat wie. Cholera. Nadal czytałam tweety, gdy zobaczyłam te nie fajne.

To dziewczyna Harry’ego? Jest brzydka.

Rhia umrze. Zabiję tę sukę.

LOL, jest za gruba!

Zauważył co czytam i bez słowa wziął ode mnie iPada. Hej, ja jeszcze nie skończyłam!

„Przykro mi, jeśli niektórzy będą cięci na ciebie. Ale obiecuję nie zostawię Cię z tym. Postaram się jak najlepiej Cię chronić. Jestem naprawdę szczęśliwy, że nie masz Facebooka lub Twittera, nie będziesz narażona na nienawiść ze strony fanów.” Pocałował kostki na moje ręce i mocno mnie przytulił. On naprawdę nie ma o co się martwić. Przeżyłam wiele nieszczęść w życiu i to wszystko tzw. Nienawiść tych zazdrosnych suk jest dla mnie niczym. Nie mówię, że je zabiję, ale poważnie nigdy nie dbał o to co inni mówią. Dlatego nie mam fb, czy ty,  ja kurwa nie dbam o to co inni myślą.

Zadzwonił telefon Harry’ego i zwolnił mnie z odpowiedzi.

„Mama!” żywo odpowiedział „Tak mamo, tak. Jestem teraz taki szczęśliwy! Tak. Teraz, lunch? A może kolacja? Ok. polubisz ją, jest niesamowita. Dobra, do zobaczenia mamo. Też Cię kocham. „

Oh nie. Wyobraziłam sobie co się dzieje. Nie mów mi, że…..

„Spotkamy się z mamą dziś wieczorem na kolację! Przyjedzie tu do Londynu by nas zobaczyć. Jest podekscytowana aby Cię poznać, kochanie”  Zanim zdążyłam zaprotestować, pocałował mnie w usta.

Zabij mnie, teraz.


**
·       * Przepraszam, ale nie wiedziałam jak to przetłumaczyć, wiecie „make my day


błędy sprawdzę rano, ale myślę że nie ma chodź wszystko tłumaczyłam teraz na szybko.

jak wrażenia? ;)

chcesz być informowana? klik 
see ya soon x


czwartek, 1 sierpnia 2013

chapter 11


CZYTASZ=KOMENTUJESZ x

**

„Tak wujku, zrobione. Jestem teraz w Londynie. Tak. Rozumiem. Ok. cześć.”

Włożyłam telefon do kieszeni i poszłam dalej. Moje mieszkanie znajduje się zaledwie kilka przecznic od dworca kolejowego, wiec postanowiłam po postu pójść pieszo. Była 11 wieczorem, ale miasto wciąż było żywe. Mogę zobaczyć światła London eye. Londyn jest naprawdę ślicznym miastem, mogłabym tu zamieszać na zawsze. 

Moje ciało czuło się „ostrożne”, co było dziwne, bo nie mam powodu, aby tak się poczuć.  Znaczy zabiłam go jednym strzałem, bez nerwów. Ale pociągnięcie za spust kurwa zajęło mi więcej niż dwie minuty. Nie dlatego, że pistolet ma wątpliwości, że to ja. Nagle nie mogłam tego zrobić, nie chciałam go zabić. Ręce trzęsły mi się jak szalone, dopóki nie zobaczyłam wytatuowanego noża na mojej ręce. Symbolizuje moje pierwsze morderstwo. To był czas gdy udało mi się wydostać z mojej głupiej chmury emocji i pociągnąć za spust.

Mogłam wrócić z Oxfordu jutro, ale zdecydowałam się wrócić do Londynu zaraz po skończeniu pracy ponieważ chciałam dobrze spać, mam nadzieję.

Dotarłam do budynku w krótkim czasie i gdy tylko wyszłam z windy zobaczyłam zwiniętą postać przy moich dniach. Jego twarzy była schowana w ramionach, jego włosy były w zielonej czapce, obok niego leżała ogromna torba. Moje serce zaczęło szybciej bić, nie mam pojęcia kto to jest. Siepnęłam po pistolet z torby i schowałam go za moje dżinsy, na wszelki wypadek.

Podeszłam do niego, chcąc zobaczyć jego twarz. Ale nie, jego ramiona objęły  go, myślę ze śpi. Uklęknęłam przed nim i wtedy zobaczyłam tatuaż na ramieniu. Na miłość boską, to Harry! Co do diabła on tu robi? Myślałam, że jest w Paryżu?

Włożyłam pistolet powrotem do torby i delikatnie złapałam Harry’ego za ramiona.

„Harry… Harry.. obudź się”

Podniósł głowę i spojrzał na mnie swoimi czerwonymi oczami. Wydawał się taki zmęczony. Jego twarz ma odznaczenia od ramienia. Biedny Harry, musi tu być od dłuższego czasu. Posłał mi słaby, ale słodki uśmiech.

„Hej! Uhm, oh ja zasnąłem? Przepraszam Rhia” spojrzał na zegarek i był tak zszokowany. Myślę że nie zdawał sobie sprawy, że przysnął.

„Co ty tu robisz? Myślałam że jesteś w Paryżu?” spytałam go.

„Uhm, udało  nam się wszystko zakończyć wcześniej niż oczekiwaliśmy. Wiec postanowiłem prosto z hotelu udać się na lotnisko.” Lekko się zarumienił „Jestem tu od dziewiętnastej” zaśmiał się.

Dziewiętnastej? On tu jest od dziewiętnastej? W czasie gdy zabiłam swój cel, on tu był. Jezu. Czułam się trochę winna. Wstałam i otworzyłam drzwi.

„Chodź do środka. Byłeś tam tak długo” posłuchał i poszedł za mną natychmiast.

„Dlaczego nie zadzwoniłeś? Spytałam. Usiadł na kanapie, zdejmując skurzaną kurtkę. Jego oczy były spuchnięte i wyglądał na naprawdę wyczerpanego.

„Chciałem Cię zaskoczyć.. wiec nie zadzwoniłem. Myślałem, że może wyszłaś z przyjaciółmi i niedługo wrócisz. Miałem rację, wróciłaś, jesteś tu.” Zaśmiał się podczas przeczesywania palcami swoich loków.

„Jesteś szalony. Powinieneś wrócić do domu i przyjść do mnie jutro.”

„Nie mogłem się doczekać, aby Cię zobaczyć. Stęskniłem się za tobą.” Jego zielone oczy odnalazły moje. Kurwa nienawidzę niespodzianek, ale to jest słodkie i głupie. Kto do cholery będzie czekał godzinami na zewnątrz? I pomyśleć, że on po prostu przyszedł z lotniska. Przysięgam na Boga to jedna z najgłupszych rzeczy na świecie.

Zapytałam go czy zjadł ale pokręcił głową. Zamówiłam pizzę i kiedy czekaliśmy na dostawę, poszłam do mojego pokoju, aby zmienić ubranie i opróżnić torbę.

Kiedy przyszłam, Harry kładł pizzę na stół. Wzięłam jakiś napój z lodówki i zaczęliśmy jeść.

„Byłaś dziś w klubie? Harry zapytał.

Nie. Zabiłam człowieka, który spał z żoną innego.

„Nie. Poszłam d Oxfordu z Lex. Chciała zobaczyć miasto, wiec zabrałam ją tam.”

Skinął głową. „Widzę. Myślałem, że tymczasowo mieszka z tobą, gdzie jest?”

„Ma nowego chłopaka, który mieszka kilka przecznic stąd, więc czasem tam śpi.” Boże. Przysięgam, on uwielbia torturować mnie pytaniami.

„Uhm, Rhia. Dlaczego byłaś pijana w nocy?”

Wylałam trochę drinka na koszulkę. To co się stało ostatniej nocy wymknęło się spod kontroli, przez co rano wszystkiego żałowałam. Cholera. Byłam taka głupia, by prosić go o piosenkę. Możecie w to uwierzyć? Zadzwoniłam aby mi kurwa zaśpiewał. Boże!

Nie wiedziałam co powiedzieć. Po prostu cicho odpowiedziałam „nie wiem”

Patrzył na mnie, szukając chyba wskazówek. Zawsze to robi, zawsze patrzy mi w oczy, jakby starał się czytać w moich myślach.

„Martwiłem się. Myślałem że jesteś pijana i na zewnątrz. Ulżyło mi, kiedy powiedziałaś, że jesteś w domu. 

Pamiętasz jeszcze, że poprosiłaś mnie aby dla ciebie zaśpiewał?” kurwa, Harry. Byłam pijana, nie uderzyłam się w głowę i miałam amnezję.

„Tak, tak oczywiście że pamiętam. Przykro mi jeśli ci przeszkodziłam, gdy jestem pijana robię głupie rzeczy”

Uśmiechnął się. „To nie było głupie. Było nieco nieoczekiwane, ale nie głupie. A ty od razu zasnęłaś” zażartował.

Zaśmiałam się „Naprawdę? Nie wiedziałam. Co to była za piosenka?” naprawdę nie wiem co ty była za piosenka, wiem tylko, ze jego głos mnie uspokoił i doprowadził do snu.

„Nie znasz jej?” zapytał niespodziewanie

„No, nie.”

„To You Had Me From Hello. Jesteś pewna ze jej nie słyszałaś? To jedna z najpopularniejszych piosenek o miłości na świecie.” Wyjaśnił.

No nie znam za dużo piosenek o miłości. Właściwie była jedna, mój tata ją śpiewał mamie codziennie, Grow Old With You.  Gdy tata śpiewał, brał mamę za ręce i powoli tańczyli. Po kilku minutach podnosił mnie i tańczyliśmy z mamą. Oh te wspomnienia.

Harry patrzył na mnie uważnie, gdy miałam szybki powrót do przeszłości. Jego spojrzenie sprawia, że czuję się niepewnie, myślę, że mam coś na twarzy. Założę się, że próbuje mnie odczytać. Cóż, nowa wiadomość. Zawsze mam pokerową twarz,  to dla mnie naturalne.

Wstałam, bo jego spojrzenia sprawiało, że czułam się niewygodnie. Nagle poczułam jego ciepłą rękę łapiącą za mnie w pasie. Ukrył twarz w moich słowach, pozwalając mi poczuć każdy jego oddech. Przez co dostałam dreszczy, jakby prąd, czy coś.

„Kocham Cię Rhia”. Cicho wyszeptał do mojego lewego ucha.

Nie wiem dlaczego byłam w szoku. Tak,  celem było aby się we mnie zakochał. Ale nadal byłam w szoku, nie wiem dlaczego tak się czuję. W tym samym czasie, poczułam się szczęśliwa. Cholera, dlaczego jestem szczęśliwa słysząc te słowa? Czy z satysfakcji, że powoli realizuję moją misję, czy dlatego ze czuję to samo?

Harry obrócił mnie i spojrzał na moją twarz. Jego zielone oczy patrzyły na mnie pełne nadziei, szukając jakiejś odpowiedzi.  Nie wiedziałam co czuję, jestem zachwycona, że usłyszałam te trzy małe słowa, ale nie jestem pewna dlaczego. Moje myśli były w transie, nie wiem co odpowiedzieć. Chodź moim ustom udało się wypowiedzieć słowa, nie sądziłam że powiem to komuś jeszcze raz, odkąd moi rodzice zginęli.

„Ja też Cię kocham.”


****
znalazłam chęci by przetłumaczyć rozdział przed weekendem i oto jest, nie wiem czy dodam jeszcze coś w tym tygodniu czy następnym. :)

Podobał się rozdział?
Ja z jednej strony szczerze mówiąc go kocham (jak Harry do niej przyszedł, meeeega cute), a z drugiej nienawidzę (za szybko wyznał), ale ;)

jak zwykle rozdział niesprawdzony (wybaczcie), ale zrobię to jutro 


see ya sooooon x


edit: jeśli chcecie być informowani to klik  x
edit2: poprawiłam i zamiast "żona" jest Lex x

środa, 31 lipca 2013

***


CZYTASZ=KOMENTUJESZ 
+ przeczytaj notkę pod rozdziałem
**
„Więc byłem twój od „cześć”. Czułem jak miłość zaczyna rosnąć. W momencie, gdy spojrzałem Ci w oczy, wygrałaś mnie. Skończyło się na starcie, kompletnie ukradłaś mi serce. I teraz już go nie puścisz. Nigdy nie miałem szansy, wiesz… byłem twój od „cześć”*

Była bardzo cicho, gdy zacząłem śpiewać. Czy ona zasnęła? Ale nie obchodziło mnie to, chciałem dla niej śpiewać, naprawdę.

„W środku zbudowałem ścianę
wysoką wokół mojego serca, myślałem, że nigdy nie upadnę
Jeden dotyk, zburzyłeś ją
Cegły z mojej obrony rozsypały się na ziemi
I obiecałem sobie, że więcej się nie zakocham
To był ostatni raz, gdy kogoś wypuściłem

Ale, ty byłeś mój od „cześć”

Czułem jak miłość rośnie
W momencie gdy spojrzałem ci w oczy, wygrałeś mnie
Skończyło się na starcie, całkowicie skradłeś mi serce
I teraz nie puścisz
Nigdy nie miałem szans, wiesz
Byłem twój od „cześć”

To wszystko co mi powiedziałaś
To coś w twoim głosie, obróciłam głowę
Byłem twój od „cześć”
Byłem twój od „cześć”
Dziewczyno, kochałem Cię od „cześć”**

Skończyłem cały utwór i usłyszałem jej ciche chrapanie. Musiała zasnąć z telefonem przy uchu. Wyobraziłem sobie ją w głowie, z wdziękiem leżącą w łóżku, patrząc jak anioł spokojnie śpi. Jestem prawie pewny, że była pijana, jak ja chciałbym tam być, zabierając kosmyki jej włosów z twarzy.

Szepnąłem „dobranoc” do niej, chodź wiem, że tego nie usłyszy. Zakończyłem rozmowę i spojrzałem w okno. Mamy szczęście mieć doskonały widok na wieżę Eiffla z naszego hotelu. Paul jest naprawdę dobry w wybieraniu pokoi.

 „Tu jesteś, stary. Po prostu zniknąłeś bez słowa. Kto dzwoni?” zapytał Louis. Miło spędzaliśmy czas w salonie z resztą zespołu, gdy wpadłem do mojego pokoju, aby odebrać od Rhii. Myślałem, że znów przegadamy całą noc, poczułem się szczęśliwy, że chciała abym dla niej zaśpiewał. Byłem szczęśliwy, 
gdy mnie o to zapytała.

 Gdy spytałem co chce, a ona stwierdziła, żebym zaśpiewał co chcę, „You Had Me at Hello” była pierwszą piosenką, która wpadła mi do głowy. Może dlatego, że zahipnotyzowała mnie od pierwszego spotkania. Nie wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia, ale ona jest po prostu inna.

„Harry, wszystko w porządku? Mówiłem coś do ciebie, przez cały czas” po czym uderzył mnie w twarz. Myślę, że to pomogło.

„Uh, przepraszam Lou. Powtórzysz?” zapytałem. Uniósł brwi i pokręcił głową.

„Pytałem kto dzwonił, że aż musiałeś biec do swojego pokoju? Z mamą możesz rozmawiać przy nas.”

„Uhm, to Rhia. Myślałem że będziemy rozmawiać całą noc, wiesz. Ale zasnęła. Zadzwoniła do mnie, abym zaśpiewał jej piosenkę, zdawała się pijana.” Wyjaśniłem. Siedziałem na moim łóżku, a Louis podążył w ślad za mną. Spojrzał na mnie z uśmiechem  widzę-co-się-tu-dzieje.

„Lubisz ją, prawda? A może powinienem powiedzieć, że się w niej zakochałeś, huh?”

Zamarłem. Naprawdę nie wiem. Wiem tylko, że odkąd ją poznałem, jestem zawsze uśmiechnięty gdy o niej myślę. Cieszę się, gdy się spotykamy, kocham słuchać jej chichot, kocham patrzeć jak wiatr rozdmuchuje jej brązowe włosy. Uwielbiam jak patrzy na mnie tym wilczym wzrokiem. Uwielbiam to, że nie czuje się skrępowana, możesz z nią robisz co chcesz i nie będzie się martwić jak wygląda. Jest typem kobiety, którą możesz zabrać gdzie chcesz.

Ale tak mało o niej wiem. Tak, kręciliśmy w przeciągu tygodnia, ale jest ona taka zamknięta. Tak jakby wokół niej zbudowane były ściany. Trudno mi wyczytać o czym myśli. Gdy pytam ją o jej życie osobiste, po prostu zmienia temat. A jej tatuaże, nie wiem dlaczego ale wydaje mi się że coś znaczą. Twarz lwa poniżej  nadgarstka, smok wokół prawego boku, wąż na prawym ramieniu, nóż na prawej ręce. Były małe, ale naprawdę mam wrażenie, że to nie tylko rysunki na skórze, to coś głębiej. Jej ciało ma 27 tatuaży, tyle udało mi się naliczyć, gdy spała, a każdy zdaje się mieć własną historię.

Czy można zakochać się w kimś kogo nie znasz? W kimś naprzeciw ciebie, ale skrywającym tajemnicę? Ale jestem naprawdę szczęśliwy przy niej, nigdy nie byłem tak szczęśliwy przy kobiecie.

„Harry poważnie, stajesz się dziwny przez nią.  Nie jesteś dziś sobą. Za dużo myślisz.” Louis poklepał mnie po ramieniu. „ po prostu ciesz się jej towarzystwem.”

„bardzo ją lubię, ale nie wiem o niej zbyt dużo. Wiem tylko, że ma 21 lat, jest  Florydy, jest fotografem. Jest w Londynie, na wakacjach. Uwielbia tatuaże, jedzenie, surfing i czytać. Chcę dowiedzieć się więcej o niej, Lou. Ale ona zbywa mnie za każdym razem” wyznałem.

„No cóż, wydaje się ostrożna, wiesz. Ma pełną kontrolę nad sobą. Jest mądrą kobietą i wie czego chce. Myślę, że po prostu jest ostrożna. Nie możesz jej winić, stary, twoja reputacja jeśli chodzi o dziewczyny nie jest za dobra. Nie obraź się, Harry ale myślę, że bym zrobił to samo gdybym był nią.” Wow. Słowa Louisa są zachęcające. Bardzo zachęcające.

„A poza tym, stary” dodał „Nie śpiesz się, żeby otworzyć się przed nią, jest ładną kobietą, ale nie wiesz czy jest zabójcą, czy coś, jak wiele tajemnic ukrywa!” zaśmiał się. Zacząłem śmiać się razem z nim, ma rację. Rhia jest najpiękniejszą dziewczyną jaką poznałem. Cokolwiek się pod nią kryje, jest piękne, jak ona.



**
* „Well You had me from hello. I felt love start to grow. The moment I looked into You eses You won me. It was over from the start You completely stole my heart. And now You won’t let go. I never even had a Chance You know… You had me from hello.”
** „Inside I butli a Wall.
So high around my heart , I thought I’d never fall
One touch, You brought it down
The bricksof my defenses scattered on the ground
And I swore to me I wasn’t going to love again
The Last time was the Last time I’d let someone in
But You had me from hello
I felt love start togrow
The moment I looked into You eses You won me
It was over from the start You completely stole my heart
And now You won’t let me go
I never even had a Chance You know
You had me from hello
That’s All You Said
Something in You voice caused me to turn my head
You had me from hello
You had me from hello
Girl, I’ve loved You from hello…


11 rozdział mam nadzieję, że pojawi się może nawet i w ten weekend, jeśli nie to w przyszły.
Nie rozumiem, szczerze nie rozumiem, dlaczego mimo, że wejść jest zawsze +50 to komentarzy nie przybywa, przez co nie wiem czy moja praca z tłumaczeniem się opłaca. Jeśli nikogo nie interesuje to tłumaczenie to mogę je zakończyć, chodź nie chcę.. dlatego apel taki jak na górze, jeśli czytasz to skomentuj, chcę po prostu wiedzieć czy ktoś to czyta. :)

Jak wrażenia po "dodatku", chciałabym mieć takiego Harry'ego, najchętniej prawdziwego ;)

Błędy sprawdzę rano, ale chyba nie ma x

edit: jeśli chcecie być informowani o nowych rozdziałach to zapisujcie się tu 
See ya soon x

sobota, 20 lipca 2013

chapter 10


Niedbale położyłam się na kanapie. Czuję się słaba, zmęczona i głodna. Pani Franco zaprowadziła mnie do eleganckiej restauracji na kolację, ale nie czułam się dobrze,  żeby teraz jeść. Spojrzałam na mój telefon i zobaczyłam trzy nieodebrane połączenia od Harry’ego. Cholera, za dużo rozmyślałam i nie usłyszałam dzwonka.

Zostawiłam telefon na stoliku i skierowałam się do kuchni. Jestem głodna, ale zbyt leniwa aby wieczorami gotować, wiec po prostu wypycham brzuch Granolą. Po jedzeniu poszłam prosto do łazienki i wzięłam prysznic. Czuje się dziwnie,  martwię  się o coś, czego nie wiem.  Założyłam moją starą piżamę, którą są szorty i biustonosz. Przykryłam się moim długim swetrem i wróciłam do kuchni po trochę piwa.

Usiadłam na kanapie i włączyłam TV. Szczerze nie lubię oglądać telewizji i nie widzę nic interesującego w niej skacząc po kanałach. W końcu znudzona zdecydowałam się obejrzeć DVD które Jake mi dał. Oh tak, 
One Direction w X Factorze! Właśnie oglądam jak połączyli ich w zespół.

Otworzyłam puszkę piwa i uważnie zaczęłam oglądać. Więc to było 2 lata temu? Nic dziwnego, że wyglądają trochę inaczej, chociaż wciąż ładnie. Śpiewali „The Way You Look Tonight”, gdy zadzwonił telefon. To Harry. Zrobiłam łyk piwa i podniosłam słuchawkę.

„Hej”  powitałam go.  Podekscytowałam się i uśmiechnęłam. Co jest kurwa?

„Hej Rhia! Uhm, jak się masz?” jego powolny głęboki akcent spowodował mrowienie na moim ciele. Wow.

„Czuję się dobrze. Oglądam wasze występy w X-Factorze… ubrania huh”  droczyłam się z nim. Usłyszałam, że jego reakcją był chichot.

„Oh naprawdę?  Musi Ci być źle beze mnie, prawda?” widzę jak się uśmiecha po drugiej stornie, przysięgam na Boga. Mnie? Brakuje mi go? Nie.

„Jesteś naprawdę bezczelny, Harry. Wiec, jak było w Paryżu?” zapytałam, zmieniając temat.

„Było cudownie! Ale nie tak jak cudowna jesteś ty*” o Boże. Ponownie. Dlaczego najbardziej na świecie uwielbiam jego głos?

„Tak, prawda, nieważne.” Nie mogę powstrzymać uśmiechu! Jezu co się ze mną dzieje? Dlaczego zachowuję się jak 16 letnia dziewczyna?

„Dzwoniłem do Ciebie wcześniej… nie odebrałaś.. trochę się martwiłem” wyszeptał.

„Oh, byłam z Lex. Poszłyśmy na zakupy i zapomniała telefonu z samochodu” właściwie byłam z kobietą która kazała Cię zabić.

„Widzę. Uhm, myślę że zostajemy tu na jeszcze dwa dni. Mamy tuta dużo sesji, ale później będziemy w Londynie by kontynuować pracę nad drugim albumem” brzmiał jakby był naprawdę szczęśliwy.  Ale szczerze mówiąc oni nie musi mi się tłumaczyć, nie jestem jego dziewczyną, czy matką.

„Brzmi świetnie!” krzyknęłam. Nagle zadzwonił dzwonek do drzwi. Zastanawiałam się kto to, bo nikogo się dziś nie spodziewałam. Lex napisała do mnie wcześniej, że będzie całą noc u swojego chłopaka.

„Harry, muszę iść, ktoś dzwoni do drzwi”

Westchnął i myślę że się rozczarował. „Oczywiście, rozumiem. Dobranoc Rhia.”

„Dobranoc Harry” rozłączyłam się. Chciałam powiedzieć coś jeszcze, ale nie wiedziałam co. Podeszłam do drzwi, by sprawdzić i zobaczyłam mojego wujka.

„Dobry wieczór! Mam nadzieję że nie przeszkadzam.”

„Zamknij się wujku. Wiesz że zawsze jesteś tu mile widziany!” wszedł do środka i usiadł na kanapie. Jest w garniturze, jak zawsze. Dałam mu puszkę piwa, którą od razu wziął.

„Tak, jak idą sprawy?” zapytał. Chodzi o zadanie, jestem tego pewna.

„do tej pory dobrze” to wszystko co mogę mu teraz powiedzieć. Spojrzał na mnie spokojnie i skinął głową.

„Wiem, że sobie poradzisz. Jesteś najlepsza w mojej drużynie. W każdym razie to nie jest prawdziwym powodem dla którego tu jestem. Mamy nowego klienta do szybkiej roboty. Mówiąc szybko mam na myśli na jutro. Chcę abyś to zrobiła, jeśli nie masz nic przeciwko. Cel jest w Oxfordzie, wiec nie trzeba nigdzie lecieć.”

Takie sprawy nie były dla mnie nowe. Ale tym razem nie rozumiem dlaczego nie czuję tej sprawy. Może jestem po prostu zmęczona i przytłoczona wieczorem. Mimo to, nie mogę powiedzieć, nie. To nie ja.

„Dlaczego nie. Podaj mi szczegóły, zrobię to jutro.” Odpowiedziałam.

Uśmiechnął się i dał mi czarną broszurę. „Cóż, nasz klient chce zemsty, bo spał z jego żoną. Żyje samotnie w kawalerce, tu masz adres. Wystarczy jeden strzał, nie trzeba go torturować.”

„Rozumiem, zrobię to jutro”

„Dziękuję dziecino. Masz wszystko czego potrzebujesz?” zapytał

„Tak, oczywiście. Zadzwonię do ciebie po wszystkim” wstał, gotowy do wyjścia.

„Muszę już iść.  Bądź ostrożna, chodź wiem że zawsze jesteś” uśmiechnął się i ruszył do drzwi. Dałam mu buziaka w policzek i poszłam.

Cicho zamknęłam drzwi i usiadłam na kanapie. Nacisnęłam „wznów” na pilocie, gdy Harry zaczął śpiewać ostatnią linię „The way you look tonight”. Uśmiechnęłam się i wcisnęłam pauzę, i po prostu patrzyłam na jego twarz. Jest naprawdę uroczym i pięknym chłopcem.  Nie wspominając, że jest słodki, troskliwy i bezczelny. 
Patrzyłam na resztę filmu i muszę powiedzieć, chłopaki są naprawdę dobrzy.
Zastanawiałam się, nigdy nie słyszałam jego głosu na żywo. Naprawdę chciałabym usłyszeć jak śpiewa, mój głos jest do bani i naprawdę uwielbiam tych którzy umieją śpiewać.

Skończyłam oglądać DVD oraz siedem puszek piwa. Cholera. Nie zauważyłam, że tak dużo wypiłam. Wstałam i przysięgam na Boga, czułam jakby cały pokój wirował. Kurwa.  Z telefonem w prawej ręce, udało mi się przenieść mój tyłek z pomocą ścian. Wskoczyłam na materac i zobaczyłam coś obok mojego łóżka. Oczy mi rozbłysły. To Patrick Rozgwiazda, wypchana zabawka od Harry’ego.

Złapałam zabawkę i mocno ją przytuliłam. Nagle wybrałam numer Harry’ego. Mój mózg protestował, ale nie obchodziło mnie to. Chcę teraz usłyszeć jego głos. Chcę żeby dla mnie zaśpiewał.

„Rhia?”

„Hej Harry. Kochanie jesteś zajęty?” zapytałam zamykając oczy.

„Nie bardzo. Wszystko w porządku? Mówisz jakbyś była trochę pijana. Gdzie jesteś?” brzmiał jakby się martwił.

Zachichotałam. Skąd wiedział?

„Rhia, wszystko w porządku? Martwię się.” Oczywiście że tak, to oczywiste.

„Jest ok kochanie. Jestem tutaj w moim pokoju. Czy możesz dla mnie zaśpiewać? Proszę?”

Zamilkł. Cholera, jestem  denerwująca?

„Jasne kochanie, co chcesz abym Ci zaśpiewał?” dzięki Bogu, że nie jest pijany. Po jego głosie mogę stwierdzić, że się uśmiecha. Tęsknię za tym uśmiechem.

„Cokolwiek Harry. Ty zdecyduj.” Jezu mój wzrok jest coraz bardziej rozmyty i trochę mnie boli głowa.
Odchrząknął i zaczął mruczeć jakieś słowa. Nie znam piosenki, ale jego ciepłego głosu, nie mam dość.

"Jedno słowo, to wszystko co było powiedziane
Coś w Twoim głosie spowodowało, że obróciłem głowę
Twój uśmiech mnie uwięził,
Byłaś w mojej przyszłości jak daleko sięgał mój wzrok
I nie wiem co się stało, ale to wciąż się dzieje
Pytasz się, czy Ciebie kocham i czy zawsze będę...

Wiec, byłem Twój od "Cześć""*


Czułam się bezpiecznie i swobodnie. To jest jakby wielki ciężar został zdjęty z moich ramion. Brzmiał tak pięknie i idealnie, mogę go słuchać całą noc podczas mocnego przytulania Patrick’a rozgwiazdę.




**


*przepraszam! Nie wiedziałam jak to przetłumaczyć z sensem, ale mam nadzieję, że wiecie o co chodzi
*był to tekst piosenki, więc nie byłam pewna czy tłumaczyć, tu macie oryginalny fragment i wideo gdybyście chcieli posłuchać, a warto : )

*"One word, that's all you said
Something in your voice called me, turned my head
Your smile, just captured me
You were in my future as far as I could see
And I don't know how it happens, but it happens still
You asked me if I love you, if I always will

Well you had me from hello"


+ Gdyby Harry mi coś takiego zaśpiewał, to chyba bym umarła *-*


Aaaa teraz formalności.

Po pierwsze przepraszam, że tak długo nie dodawałam, ale miałam meeeeeeeeeeega lenia i premiera BSE i w ogóle, ale jeszcze raz PRZEPRASZAM.
Następny postaram się już dodać normalnie, nie będzie to rozdział, a dodatek :)

Btw. to jeden z moich ulubionych rozdziałów, oni są tacy meega słodcy i jeszcze Harry jej śpiewał i jak to sobie wyobraziłam to myślałam że umrę. Za dużo Harry... Marcel feels

Błędy sprawdzę rano

aaaa i jeśli chcecie być informowani o nowych rozdziałach to napiszcie swoją nazwę tu

aaaa(2) i bardzo proszę o opinie, to baaardzo ważne :)


Dobranoc/Dzień dobry
i do zobaczenia
love you all :)x

edit: słuchajcie bardzo bym chciała aby więcej osób zaczęło czytać to tłumaczenie, bo myślę że jest fajne, wiec moglibyście tweet'nąc tego twitlongera?
dla was to nic, a dla mnie bardzo ważne :)x

Aaaaa i po prawej macie "Ważne informacje" będą tam także informacje kiedy nowy rozdział :)
Love you all :)x

piątek, 5 lipca 2013

chapter 9


Tydzień. Minął tydzień odkąd po raz pierwszy spotkałam Harry’ego Stylesa, mój cel.  Wszystko dzieje się tak szybko, spotykamy się codziennie.  W tej chwili nie ma go w kraju, zespół wyjechał do Paryża na występy telewizyjne, radiowe tak sądzę. Naprawdę nie jestem pewna, bo tak naprawdę nie interesuję się jego pracą, nie zadaję mu pytań o projekty, ani nic. On zawsze pyta o codzienne rzeczy, dlaczego ja mam robić to samo? To jest dziwne jeśli myślę o tym co on czuje? Nie, nie jestem po prostu zainteresowana jego życiem gwiazdy.

Spojrzałam na zegarek, jest 14:45. Pani Franco powinna tu być za chwilę.  Miałam się z nią dziś spotkać,  ale nie rozumiem, dlaczego ze wszystkich miejsc do wyboru, chciała się ze mną spotkać tutaj na przystanku. WTF? Robię dla niej dużą robotę tu, a ona nie może mnie zaprosić nawet na kawę?

Zapaliłam papierosa i zaczęłam się krztusić. Boże to jest takie dobre. Byłam cały czas przy Harrym w ciągu ostatnich kilku dni, co ograniczyło mój nałóg. Czytałam, że nie lubi dziewczyn które palą i przeklinają. Więc tego nie robię, jest ciężko. Jestem nałogowym palaczem, pijakiem, nie mogę dokończyć zdania bez użycia słowa kurwa, nawet jeśli to nic ważnego. Dziwnie jednak jest to, że gdy muszę przejść z bycia Kashią na Rhię, to nie jest trudno. To tak jakby mi wychodziło naturalnie. Czasem zastanawiam się, czy to dlatego, że naprawdę mam „postawę Rhii” i nie jestem w stanie pozwolić jej odejść. Ale potem zdałam sobie sprawę, że jestem zawodowym mordercą. Jestem profesjonalna, a jeśli chodzi o pracę, przychodzi to naturalnie. Jednak nie jestem do końca pewna, czy to jest ten powód. Pieprzyć to zadanie. Odkąd je mam stałam się niepewna sobie. Nie mogę się doczekać, aż to skończę.

Czarna limuzyna zatrzymała się przede mną. Szyba odpadła i zobaczyłam panią Franco, która każe mi wejść do środka pojazdu. Rzuciłam papierosa do pojemnika i szybko otworzyłam drzwi i usiadłam naprzeciwko niej. Miała na sobie czerwoną sukienkę.

„Witaj Kashia” przywitała mnie tym swoim włoskim akcentem.

„Dzień dobry” grzecznie odpowiedziałam.

Uśmiechnęła się do mnie słodko i podała gazetę. Byłam zdezorientowana ale ją wzięłam. Byłam zszokowana tym co zobaczyłam na pierwszej stronie. To ja i Harry, gdy wczoraj jedliśmy watę cukrową!

Czy Harry Styles w końcu znalazł miłość? (patrz strona 4)

Szynko spojrzałam na artykuł.

Członek boysbandu – najgorętszy w One Direction Harry Styles został zauważony w towarzystwie pewnej dziewczyny. Tak, ta sama dziewczyna każdego dnia. Właściwie jest to zaskoczeniem, bo zawsze można było go spotkać z różnymi dziewczynami, w różnych miejscach. Szczęśliwa panna, której tożsamość nie jest jeszcze znana, była widziana z Harrym w różnych miejscach w Londynie przez ostatnie dni. Zostali dostrzeżeni w niedzielę na plaży, pod studiem nagraniowym w poniedziałek, na spacerze we wtorek, a w środę w kinie. Są także zdjęcia z ich wczorajszej zabawy w parku rozrywki, zanim zespół odleciał do Paryża na zatwierdzenie nowego produktu. Wiec czy Harry Styles nie jest już do wzięcia? Kim jest tajemnicza kobieta? Czekając na odpowiedź, dajemy wam więcej ich zdjęć! Sprawdź je i powiedź nam czy oni nie są uroczy razem?

Zobaczyłam mnóstwo naszych zdjęć. To jest szalone! Jak udało im się je zrobić? Nie pamiętam, żebym widziała gdzieś fotografa! Moja twarz była w całym magazynie!

„Uwielbiam sposób w jaki wykonujesz swoją pracę” Pani Franco przerwała milczenie.

„Przepraszam?”  byłam jeszcze w szoku, wiec nie byłam w stanie zrozumieć o co ją chodzi

„Spójrz na te zdjęcia” zrobiłam to co powiedziała „ Harry wygląda na szczęśliwego z tobą. To dobry znak, Kashia. Leci na ciebie.”

Ma rację. Twarz Harry’ego wygląda młodo i radośnie. A przez większość czasu patrzy na mnie, a ja jestem zajęta robieniem innych rzeczy, nie patrząc na niego. Nie wiedziałam że to robi.. dopóki nie zobaczyłam tych fotek. Wyglądałam jak nie ja, świetnie się bawię w jego towarzystwie. Byłam uśmiechnięta, śmiałam się, bawiłam. Ale to nie jest prawda? Naprawdę się z nim bawię.

Okazało się, że magazyn na następnej stronie mówi „więcej zdjęć na następnej stronie”.  Są z ostatniej nocy, zanim wyjechał do Paryża. Udaliśmy do parku rozrywki, gdzie graliśmy w głupie gry. Był naprawdę szczęśliwy, gdy wygrał w grze na wodne pistolety po siedmiu razach, dużego wypchanego Spongeboba. Dał mi go, ale odmówiłam mówiąc że wolę Patricka. Ku mojemu zaskoczeniu postarał się o Patricka rozgwiazdę i mi go dał.

„Zawsze chciałem wygrać wypchaną zabawkę  dla dziewczyny. Ale to się nigdy nie wydarzyło. Tylko dziś. To naprawdę dla ciebie.” Powiedział patrząc na mnie tymi kochanymi zielonymi oczami. Zanim mogłam cokolwiek powiedzieć, pocałował mnie.

Moje oczy powędrowały na dół magazynu i Kurwa! Zdjęcie przedstawiające mnie i Harry’ego całujących się, a ja trzymam Patricka rozgwiazdę! Zabij mnie. Zabij mnie teraz.

„Kashia mam nadzieję, że masz zamiar skończyć to zadanie, bez narażenia się na pokusy.”  Stop! Czas wrócić do rzeczywistości, Kashia! Pani Franco jest przed tobą!

Zamknęłam czasopismo i spojrzałam na nią spokojnie „ Nie ma się pani o co martwić. Nigdy nie ulegnę. Na końcu będziesz zadowolona, obiecuję”

Uśmiechnęła się „ Po prostu jestem trochę zaniepokojona. Harry jest taki czarujący. To dla niego nie problem dostać to co chce. Trudno się mu oprzeć, mam rację moja droga?”

Czy ona mnie sprawdza?

„Ma pani rację. Ale dałam Ci moje słowo, więc jestem lojalna. I nie pozwolę Wujkowi Fabio na tym ucierpieć”

„Dobrze to słyszeć, Kashia. Gdy po raz pierwszy poszłam do Fabio w tej sprawie, poprosiłam o zdjęcia zabójczyń i zobaczyłam ciebie. Piękna twarzy, ponętne szare oczy i jeszcze ten uroczy uśmiech i idealne ciało. Byłaś najlepsza, najbardziej wykwalifikowaną w swojej działalności.” Wzięła szampana i nalała do dwóch kieliszków

„W chwili gdy Cię zobaczyłam, zdałam sobie sprawę, że będziesz idealna do tej pracy. I wygląda na to że mam rację. Wystarczył tydzień i Harry jest twój. Założę się, że po miesiącu lub dwóch będzie szalał za tobą. Wystarczy, że konturujesz to co robisz. Powiedział Ci już że Cię lubi?” zapytała

Pokręciłam głową „Nie, nic takiego nie mówi. Tylko mnie pocałował” odpowiedziałam

„A seks? Czy już to robiliście?” cholera czy ona naprawdę musi o tym wiedzieć?

„Raz” prawda, tylko raz. Tylko ta jedna noc gdy oglądaliśmy moje zdjęcia.

„Widzę. Wiem że to co musisz robić jest bardzo skomplikowane i niebezpieczne, to nie jest niemożliwe, że zatracisz się w nim. Ale Kashia, za każdym razem gdybyś tak myślała, pomyśl o mojej siostrzenicy, Leili. Harry zrobi Ci to samo co jej, opuści cie, załamie. Chcesz tego samego?” podała mi kieliszek szampana, który wzięłam

„Nie, na pewno nie” odpowiedziałam.

„Oczywiście” podniosła kieliszek „Nie zapomnij Kashia. Harry Styles musi umrzeć.”

Uśmiechnęłam się i skinęłam na nią, ale coś w środku czuję się niepewnie i nieufnie.


***
Po pierwsze bardzo przepraszam, że tak długo nie dodałam rozdziału, miałam dodać w weekend ale w czwartek byłam na koncercie i cały czas nie mogłam wyjść z "trasu" przez co nie miałam na nic ochoty. Później chciałam dodać w poniedziałek ale pojechałam na lotnisko...
W końcu się zmobilizowała i oto nowy rozdział.
Podejrzewam, ze błędów jest dużo, ale najwyżej poprawię je później.

Jest taka jedna, malutka rzecz której nie rozumiem, dlaczego codziennie w ciągu tych prawie dwóch tygodni było od około 50 do 200 wejść dziennie, a mimo to komentarzy nie przybywa? Słuchajcie wasza opinia jest dla mnie bardzo ważna, więc prooooszę, aby każdy kto czyta napisał, nawet głupie "czytam" to na prawdę nie wiele, a mobilizuje do pracy.

Następny już postaram się dodać normalnie, w weekend, ale nic nie obiecuję.

pytania?  ask

See ya 
luv ya

.x

niedziela, 23 czerwca 2013

chapter 8


Myślałam, że Harry będzie na mnie czekał w restauracji lub małej kawiarni  na obiad, ale on zawiózł mnie do swojego studia nagraniowego. Zaczęłam się niepokoić, bo wiem że to oznacza że reszta zespołu też tam będzie. A ja nic o nich nie wiem! Pieprzyć to.  Fan który nic nie wie o swoich idolach.  Znakomicie.

Harry zatrzymał się. Myślałam za dużo i nie zauważyłam że stoję w holu. „Hej Rhia, jest ok.? wydajesz się spięta”. Owinął ręce wokół moich ramion i posłał uśmiech, zapewniając „chłopcy są w porządku, nie będą Cię gryźć. Są podekscytowani, że cię zobaczą”

Spięta? Pyta mnie czy jestem spięta? Na pewno jestem! Nie dał mi żadnej wskazówki, czy czegoś! Powiedział, że to tylko obiad. OBIAD! Której części z tego nie rozumie?

„Powinieneś mi powiedzieć, że nie będziemy sami” mruknęłam
Uśmiech opuścił jego twarz. Spojrzał na ziemię i zaczął trzeć tył głowy. Założę się, że nie jest zadowolony z mojej reakcji.

„Uhm… przepraszam Rhia. Chcę po prostu, wiesz.. myślałem,  że będziesz podekscytowania, że spełnisz… mogę po prostu anulować spotkanie, jeśli chcesz.” Widziałam jego smutne oczy i poczułam ukłucie winy. Wow  jestem pewna, że szatan kręci głową z niedowierzaniem, bo po raz pierwszy poczułam się winna. Kurwa nienawidzę niespodzianek, ale nie mogę tak stać gdy tak wygląda.

Chwyciłam go za rękę „ nie, jest w porządku. Przykro mi, ale jestem po prostu… trochę zdenerwowana. Wiesz jestem wielką fanką zespołu, a to będzie pierwszy raz jak ich zobaczę.” Nie. To go pocieszy, tak myślę.

Uśmiechnął  się i uszczypnął lekko w brodę. „ jest ok. idziemy?” skinęłam głową i poszliśmy prosto do z jednej z bram. Wzięłam głęboki oddech, a Harry uśmiechnął się do mnie. O boże, wszystko co wiem o nich to nazwa.  Spędziłam zbyt wiele czasu na słuchaniu ich piosenek, że zapomniałam wyszukać informacji o ich życiu. Jake po prostu dał mi informacje o Harrym, a ja nawet nie widziałam DVD z X-Factora. Dobry boże jestem martwa.

Harry wszedł do pokoju pierwszy, trzymając mnie za rękę. Pierwszą rzeczą jaką zobaczyłam był chłopak leżący na kanapie. Oh, czekaj to Zain. Znaczy Zayn. Miał na sobie czarną koszulkę w serek i dżinsy. Nie wydawał się zauważyć nas bo był zajęty czytaniem książki. „Casual Vacancy” J.K. Rowling. Boże kocham ją, jest moją ulubioną pisarką! Harry Potter jest najlepszą serią książek w historii.

„Hej Zayn!” Harry powitał go swoim głębokim głosem. Zayn zamknął książkę i skinął na niego. Zobaczył mnie i uśmiechnął się.

„Czy to Rhia?” wstał i podszedł do nas

„Tak, Rhia, to jest Zayn. Zayn, Rhia” podaliśmy sobie ręce i zobaczyłam jego tatuaże. Ładne

Harry zaprowadził mnie na kanapę i usiedliśmy razem z Zaynem. Rozejrzałam się wokół. Pokój nie jest duży, myślę że to po prostu miejsce chłopców do odpoczynku. Są tu dwie czerwone kanapy tworzące kształt L, stół z krzesłami w lewym . torby, ręczniki i gitary zostały ułożone obok kanapy. Cały pokój jest trochę brudny, ale czego można się spodziewać od pięciu chłopaków?

„Gdzie są inni? Harry spytał Zayn’a

„Kupują coś do jedzenia na zewnątrz.” Odpowiedział. Zaczął czytać książkę ponownie.

„Fajna książka” powiedziałam wskazując na Zayna.

„Czytałaś?” zapytał

„Właśnie skończyłam ją w zeszłym tygodniu. Kocham Rowling, jest moją ulubioną pisarką. Pobłogosław jej panie.”

Uwielbiam czytać książki. W rzeczywistości wolałabym zostać w domu i czytać, niż imprezować.
Na jego twarzy pojawił się ogromny uśmiech. Spojrzał podekscytowany „Też ją kocham! Harry Potter jest najlepszy!”  nagle również się podekscytowałam ponieważ nie zawsze mogę znaleźć kogoś do rozmowy na temat Harry’ego Pottera

„O mój Boże, proszę nie mów mi że jesteś Potterhead” zawołał

„Cóż jestem dumną Potterhead!” przybił mi piątkę i zachichotaliśmy jak dzieci. Nikt nie rozumie mojej miłości do Harry’ego Pottera, Lex nie czyta, myśli że Harry Potter jest dla dzieci. Przysięgam, że to zawsze kończy się walką z tego powodu.

Harry odchrząknął. Może czuł się nie na miejscu w tej chwili, wiem że on nie czyta, cóż. Przeczytałam to w posumowaniu jego biografii. Myślę, że Zayn dostał wiadomość od Harry’ego, bo wstał i przeniósł się na inną kanapę.

Drzwi się otworzyły i zobaczyłam blond chłopca trzymającego torby z jedzeniem. To musi być Niall, jedyny Irlandczyk. Następny był Louis i Liam, który udał się w kierunku Zayna. Siedzieli tam, odpoczywając. Wyglądali na zmęczonych. Niall natychmiast usiadł przy stole i chwycił skrzydełka kurczaka z jednego z worków.

Harry wstał „Chłopaki, chcę was kogoś przedstawić, to Rhia” wtedy mnie zauważyli

„Oh! Cześć Rhia! Miło Cię w końcu poznać” powiedział Liam. Uśmiechnęłam się do niego i bezgłośnie odpowiedziałam „Mnie też”. Niell podszedł do mnie i przytulił mnie, a jego prawa ręka wciąż trzymała skrzydełko kurczaka. Dlaczego mnie przytulił? Louis wstał i usiadł obok mnie i podał rękę.

„Więc jesteś dziewczyną Harry’ego, którą spotkał na koncercie Eda?” Louis powiedział

„Tak, to ja” odpowiedziałam. Czułam się trochę zdenerwowana, ale oni są bardzo mili i ciepli.

„Harry nie może przestać o tobie mówić” dodał Liam, a Harry rzucił mu spojrzenie.

„To prawda” Zayn powiedział „ciągle nam mówi, że jesteś naprawdę piękna” Harry rzucił poduszką w Zayna, ale ten ją złapał. Niall zaczął się śmiać z ustami pełnymi kurczakiem.

„Hej, Niall! Nie zjedz wszystkiego!” Louis podbiegł do stołu i chwycił torby. Liam i Zayn trzymali Niall’a za ramiona, a biedny chłopak po prostu powtarza „jestem głodny”, podczas kopania nogami.

„Puśćcie mnie, cipy!” Niall krzyknął. Wszyscy wybuchnę li śmiechem, w tym ja. Cholera, ten chłopak wie jak rozmawiać! Cieszyłam się pokazem, gdy Harry szepnął do mnie.

„Mam  nadzieję, że to nie jest irytujące, czy coś”

„Żartujesz? Oni są tacy słodcy i zabawni!  Jestem pewna że nigdy się nie nudzicie, gdy jesteście razem.”. Te dzieci są bardzo orzeźwiające. Moje życie pełne jest poważnych rzeczy, że czasem zapominam jak to jest bawić się i znów być młodą.  Nie przebywałam z rówieśnikami odkąd moi rodzice umarli. Wujek twierdzi, że jestem bardzo poważna i dojrzała. Kiedy byłam w liceum powiedział, abym trochę się rozluźniła i przebywała z innymi. Próbowałam, ale to naprawdę nie jest moja bajka. Podczas gdy inne nastolatki były zajęte kradzieżą alkoholu rodziców i marnowaniu się, ja byłam zajęta powiększaniem swojej umiejętności fotografa i sztuk walki.

„Hej, chłopcy myślę, że wystarczy. Może zjemy?” zasugerował Harry. Nasza szóstka siedziała przy stole i zaczęła jeść lunch. Cały czas ktoś rzucał dowcipami, przez co trudno mi było połknąć jedzenie, bo cały czas się śmiałam.  Zwróciłam się do Harry’ego siedzącego koło mnie i szepnęłam „Dziękuję”.

On zapytał „Za co?” tylko się uśmiechnęłam i kontynuowałam jedzenie.

Szczerze dziękuję za przyprowadzenie mnie do chłopców, ponieważ po raz kolejny poczułam się młodo.



*** 
NIESPODZIANKA!!

Obudziła mnie burza i nie miałam co robić, wiec postanowiłam przetłumaczyć kolejny rozdział, który mam nadzieję że wam się podobał.
rozdział niesprawdzony


Jak wrażenia? :)

Korzystając z okazji, chciałabym was zaprosić na moje drugie tłumaczenie tu , gdzie pojawił się już pierwszy rozdział, więc zapraszam do czytania :)
Mam nadzieję, że wam się spodoba.

Oczywiście tego opowiadania nie zaniedbam, będę starała się dodawać regularnie, czasem częściej :)

see ya soon 
.xx

P.S. chciałabym was zaprosić na moje opowiadanie o Room 94 mam nadzieję, że wam się spodoba :)
http://room94-fanfic.blogspot.com/